Welcome Back!

Suesday!!

Soksabai ti? Het is hier geweldig! Feels like coming home..

Donderdag was het, zoals bijna iedereen wel weet, dan eindelijk zo ver. Fleur kwam naar Oldenzaal om vervolgens te vertrekken naar Cambodja! Sander heeft ons naar Dusseldorf gebracht en vanuit daar moesten we het met z’n tweetjes doen. Cambodia here we come!!

Tijdens de reis een hoop stomiteiten mee gemaakt (voor we goed en wel de deur uit waren bedacht ik me dat ik mijn telefoon nog niet had. In de auto kwam ik er achter dat ik mijn pinpas ben vergeten, op Frankfurt is Fleur haar spijkerjasje vergeten, de vrouw in het vliegtuig pestte mij (haha), de pasfoto voor ons Cambodjaanse visa zijn we vergeten, Fleur is haar nieuw gekochte stekkertjes alweer kwijt), maar al met al veilig aangekomen in Phnom Penh!

Op het vliegveld al begonnen we met herinneringen ophalen en vergelijkingen zoeken. Nou, de mannetjes waar je paspoort langs gaat voor en visa (bij ons is dat 1 iemand hier zitten er wel 10 op een rij die je paspoort doorgeven en bekijken!) zaten achter een luxere desk en het hele vliegveld leek geschilderd. Maar eenmaal buiten voelden/roken we het.. Dít is wat we wouden. De chaos, de heerlijke stank, de grappig pratende kleine mensjes, de drukkende warmte, geweldig!

Het is zo bizar om hier weer te lopen.. In die 1,5 jaar dat ik hier niet was heb ik niet stil gezeten, maar de mensen hier ook niet! De hele stad lijkt luxer en schoner (tenminste, dat zei ik vanmiddag terwijl ik 1 minuut later op een dode rat ben gaan staan). Er staan hogere winkels nu, mooiere panden, de scooters lijken harder te glimmen, op veel plekken is wifi (mam, dat betekend dat je draadloos kunt internetten), we hebben zelfs al (hoe slecht!) een Mango ontdekt. Ja, ook Phnom Penh gaat met de tijd mee. Maar de sfeer en de mensen hier zijn nog het zelfde :).

Vanaf het vliegveld met de tuktuk (wat overigens ook weer heerlijk was) naar het buurtje gegaan waar ik altijd zo graag was. Daar hebben we een guesthouse gevonden. Blue Dog. Het is een basic kamer met alleen een bed, een bureautje en 2 vierkante meter badkamer met een koude douche, wasbak en toilet. Perfect dus!

Waar de vorige keer mijn avontuur eindigde zijn we gisteren begonnen. Herb café (ja, dat restaurantje met die super lekkere taco’s). Het restaurantje aan de overkant is weg en de bediening is iets jonger maar het is nog steeds heerlijk vertoeven daar. Vervolgens hebben we op een adembenemend mooi dakterras gezeten met en cocktail. Dat dakterras kijkt uit op de Elsewhere. Eerder zaten we daar altijd lekker te lounchen, maar er was nu een big party aan de gang. Er zijn zoo veel meer backpackers nu. Het is gewoon druk!

Haha een dronken Fransoos kwam naar ons toe om te zeggen dat hij ons saai vond, we zeiden niet zo veel en zaten alleen maar met onze neus op internet. Nee, dronken worden en de volgende dag met een punthoofd wakker worden is wel een aanrader, topper!

Vanmorgen met een heerlijke fruitplate op een ander dakterras begonnen. Onze eerste hele dag in Phnom Penh. Alles voelt zo vertrouwd en is zo aangenaam. Ik voel me weer helemaal thuis!

We zijn op pad gegaan om onze benen te harsen (ja, beetje beauty mag wel toch?) en kwamen bij een super leuk beauty-iets aan. De lamp werd mee naar boven genomen, al leefde deze lamp wel zijn eigen leven, en daar kon ons hars-avontuur beginnen!

Fleur was al bijna klaar toen het vrouwtje dat mij deed zich bedacht dat ze nog een strip op mijn been had zitten en begon met harsen.
Na het harsen op naar de Lucky market om boodschappen te doen en toen door naar ons oude straatje. Op zoek naar Dara (de tuktuk-driver). De vrouw van het guesthouse herkende ons nog. Echt heel erg leuk! Het kindje waar ze toen zwanger van was (en van is bevallen in een van mijn laatste weken) stond aan haar benen. De andere tuktuk-driver, Jack, zat buiten en leek ons bezoek minder interessant te vinden. De vrouw vertelde dat Dara niet meer op een tuktuk rijdt maar voor de goverment werkt tegenwoordig. Ik voelde me gewoon trots. Toen betaalde ik alles voor hem en zorgde ik dat hij kleding en eten had om mee te nemen naar zijn familie en nu heeft hij zelf gewoon een goede baan! Zo zie je maar dat ook hier mensen die eerlijk zijn en hard willen werken worden beloond. You go Dara!

Ook de Russian Market was super leuk om weer te zien! We liepen beiden echt met zo grote smile door die markt hihi echt grappig gewoon. Op zoek naar silk om een lakenzak van te laten maken. Na enig onderhandelen (het vrouwtje hield net zo voet bij stuk als wij) zijn we tot een deal gekomen en is de lakenzak nu een feit.

Nu zitten we ook op een plek waar ik eerder ook regelmatig heb zitten skypen en kijken onder het typen elkaar steeds met een grijns aan. Geloof me, Cambodia is making us happy!

Net besloten dat we morgenmiddag al richting de jungle willen vertrekken. Het busticket gaan we dadelijk boeken en dan zien we daar wel verder. Ik verwacht daar geen internet, maar zodra we in Siem Reap zijn komt er direct een update!

Deze keer heb ik geen fotoruimte dus ik zet de foto’s op mijn facebook (en hyves?).

Kortom: Het gaat goed met ons, we genieten met volle teugen en hoeven hier (gelukkig) voorlopig nog niet weg!

Le hay!
Floor